czwartek, 8 października 2015

O poście, którego nie ma …czyli jest.


Konsekwencja w niekonsekwencji jest niewątpliwie konsekwencją... Choć myślę, że często, a właściwie, co jakiś czas, trzeba konsekwentnie skupić się na pozbieraniu wszystkich niekonsekwencji i ukierunkować je konsekwentnie. (W.Solarz)…i Li!

Dobra. Zatem co do konsekwentnej niekonsekwencji i próbie jej usystematyzowania w konsekwentną całość – kolejny odcinek Jany do odczytu przez najwytrwalszych. W czwartek rzecz jasna. W przyszłym tygodniu Jany wam oszczędzę czyli podążając tropem konsekwentnej niekonsekwencji – opublikuję kolejny kawałek.

Teraz…

Jana zbiegała po schodach. Na półpiętrze przystanęła, by uniknąć zderzenia z mężczyzną, który mozolnie wspinał się na górę. 
- Dzień dobry pani - uśmiechnął się 
- Dzień dobry – odpowiedziała grzecznie. Mężczyzna nadal stał blokując schody, jakby oczekiwał rozwoju konwersacji. Wciąż się uśmiechał. 
- Pani Janka, prawda?
- Jana – poprawiła odruchowo – skąd pan wie?
- Jana – bardzo interesująco… Roman… - to należy do moich obowiązków w tej firmie – wiedzieć wszystko. Znowu uśmiech. 
Jana dyskretnie mu się przyjrzała. Na oko czterdziestoletni, ogromny, zwalisty blondyn, z niewielkim brzuszkiem i pięknym, ciepłym uśmiechem. 
- Miło było pana poznać, gdyby dowiedział się pan o mnie czegoś, czego jeszcze nie wiem, proszę koniecznie mnie powiadomić.
- Nie omieszkam – odpowiedział teraz już śmiejąc się tubalnie - i pewnie stanie się to szybciej niż pani przypuszcza - a tak w ogóle to jak się pani sprawuje? - zapytał robiąc groźną minę.
- A wzorowo, jak zawsze – Jana uśmiechnęła się na pożegnanie i zbiegła z ostatnich stopni.
Kto to był - facet wyraźnie ze mną flirtował… Ale kurde przystojny. Westchnęła. Niektóre baby, to są w czepku urodzone. Mieć w domu taki kawał chłopa…

Zagadka tożsamości Romana wyjaśniła się dopiero w biurze. 
- To operacyjny. Nie wiadomo komu służy. Niby tu pracuje, ale nie mam pojęcia, czy pod kogoś podlega i czy ktoś w ogóle miałby ochotę być jego szefem. Zdaje się, że bez zbędnych wyrzutów poderżnąłby ci gardło, miło się przy tym uśmiechając, gdyby widział w tym swój interes. Trzymaj się od niego z daleka – ostrzegał Czarny zapalając papierosa. 
Jana gestem wskazała mu tabliczkę „palenie wzbronione”. Czarny westchnął teatralnie i ruszył ku drzwiom strącając po drodze tabliczkę. Blaszka upadła na podłogę. 
- A w dupie – niech leży - pomyślała. Była w znakomitym nastroju. Zaczęła się zastanawiać, w jakiej mierze zawdzięcza go spotkaniu na schodach.





26 komentarzy:

  1. może to przeznaczenie że jej stanął na drodze? taki niebezpieczny operacyjny typek xd

    OdpowiedzUsuń
  2. Operacyjny - ucieleśnienie wszelkiego zła tego świata :-)

    OdpowiedzUsuń
  3. Wciągnęło mnie - aż się cofnęłam do wcześniejszych odcinków.

    OdpowiedzUsuń
  4. operacyjny to nie człowiek, to charakter.

    OdpowiedzUsuń
  5. Uuuuu i mamy pierwszy czarny charakter rodem z krainy dreszczowcow ^^

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kochana- wszyscy bohaterowie sa prawdziwi, niektorzy nawet żywi :)

      Usuń
  6. Hmmm, hmmm... miłość czy zagrożenie? Co z tego wyniknie?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cos czuję, ze nic dobrego;)

      Usuń
    2. hmm, o tym samym pomyślałam :D
      czekam na ciąg dalszy...

      Usuń
    3. Haha no oby, ku naszej uciesze i rozpaczy bohaterki, pastwijmy się nad biedulą wszyscy :D

      Usuń
  7. Już się nie mogę doczekać następnej części :D

    OdpowiedzUsuń
  8. "A w dupie" - jakie to życiowe, he he ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ano:) Dupa generalnie sprawa życiowa:)

      Usuń
  9. A nie dostałaś mojej wiadomość z rana???
    Wysyłałam poprzez formularz kontaktowy, bo nie znalazłam maila u Ciebie.....
    Jak nie doszło przez formularz to odezwij się na mojego maila anula.ga@wp.pl, bo jednak wolałam w komentarzu adresu nie podawać :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A nie dostałam! Ciekawe komu wysłałaś:)

      Usuń
  10. A w dupie - niech leży. Jakże ujęły mnie te słowa :) I wywołały uśmiech na twarzy mimo że padam na nią ze zmęczenia :) A w dupie - ja też poleżę :)

    OdpowiedzUsuń
  11. "a w dupie" tekst codzienności :D Hahaha swoja drogą ile ta dupa pomieści.

    OdpowiedzUsuń